مردم خوب و قبراق منطقه اورامان ، با صفای دل و روی خوش مهمانپذیر هر تازه واردی هستند . علیرغم مناطق دیگه توریستی ایران ، بسیار خوب و مهربونند با جماعت عکاس . کاش الگوی رفتاری میشدند برای جاهای دیگه بخصوص اهالی نیروی انتظامی ! . رسم عاشقی و مهر پروری در این منطقه زبانزد همه ایرانیان شده و این جز یادگار اسلاف مهر پرست زرتشتی ما نیست . که متاسفانه به غلط ، گروهی مغرض و مریض این رسم رو از اعراب و مسلمانان میدونند . آگاهان و ایرانشناسان همه باور دارند که این خطه زمانی از مراکر بزرگ آئین های ایرانی و زرتشت بوده و هست . یادگارانی هم مثل تعدادی ابنیه و خاطرات بی شمار از آن دوره مانده است که " پیر شالیا " از معروف ترین هاست .
:: پ ن : اولین روز ژانویه است که برگشتم از عراق ! . آخه تا لب مرز رفتم برای این تصاویر . سال ۲۰۰۷ مملو از خاطرات بچسب و نچسب بود برای همه مون . گر چه هر چی پیش میریم سیاست زده تر و عنق و بی ریشه تر میشیم اما با این همه میدونم که مهر و محبت و انسانیت یه روز دوباره دروازه های مملکت غارت زده ما رو خواهد زد . تاریخ پر از منجلاب و بیداد گری این هزار و چند صد سال بسته خواهد شد و امواج اخلاق و همنوع دوستی باز از پنجره هامون خواهد تابید .
